Zrównoważona gospodarka leśna

Pojęcie „zrównoważenie“ (niem. Nachhaltigkeit) pochodzi pierwotnie z leśnictwa i zostało użyte po raz pierwszy w roku 1713 przez Hansa Carla von Carlowitza w związku z niszczeniem lasów. 

Terminem tym określa się taki rodzaj gospodarki leśnej, w której z lasu pozyskuje się tylko taką ilość drewna, jaka może ponownie wyrosnąć – tym samym las nie zostaje wycięty całkowicie, lecz może się ciągle regenerować. Koncepcja ta była przede wszystkim związana z kwestią zaopatrzenia w drewno w obliczu jego ponadregionalnego braków.

Obecnie w centrum zainteresowania znajduje się pojęcie „zrównoważonego rozwoju (sustainable development)“. W 1987 r. Komisja Brundlandta zdefiniowała je w następujący sposób:

„Zrównoważony rozwój to rozwój, który odpowiada potrzebom dzisiejszego pokolenia, nie zagrażając możliwościom przyszłych pokoleń w zakresie zaspokojenia ich własnych potrzeb“. 

Zrównoważenie w gospodarce leśnej

Podstawą ogromnego znaczenia zrównoważenia gospodarki leśnej są długie okresy regeneracji i stale rosnące zapotrzebowanie na drewno. Rezolucja Helsińska (1993), stosując nowoczesną terminologię, definiuje zrównoważoną gospodarkę leśną w następujący sposób

„służebność i użytkowanie lasów i obszarów leśnych w sposób i w stopniu, który utrzymuje ich różnorodność biologiczną, produktywność, zdolność do regeneracji, zdrowotność i potencjał do spełniania, teraz i w przyszłości, odnośnych funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych na szczeblu krajowym i ogólnoświatowym oraz nie powodując szkody w innych ekosystemach.“

Certyfikacja lasów w Niemczech

Lasy w Niemczech mogą być certyfikowane. Poza zrównoważonym rozwojem uwzględnia się w szczególności nieszkodliwość dla środowiska naturalnego oraz ekonomiczność przedsiębiorstw leśnych. Certyfikat leśny stanowi certyfikat nadawany określonemu zasobowi leśnemu, a system certyfikacji ma udokumentować drogę, jaką pokonuje drewno w czasie transportu i obróbki od producenta do końcowego odbiorcy, przy czym centralną rolę odgrywają kwestie zrównoważonego rozwoju

Już od ponad 200 lat lasy w Niemczech zagospodarowywane są zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Oznacza to przede wszystkim, że wykorzystać można tylko tyle drzew, ile może odrosnąć. W Niemczech certyfikaty wydają niezależne instytucje wg różnych systemów.

Utrzymywanie i polepszanie zrównoważonej gospodarki leśnej w zakresie standardów ekologicznych, społecznych i gospodarczych potwierdza się i dokumentuje w ramach niezależnych systemów certyfikacji. W Europie do najpopularniejszych systemów należą:

• PEFC, Programm for Endorsement of Forest Certification Schemes (dawniej: Pan European Forestry Certification)
• FSC®, Forest Stewardship Council®

Rettenmeier, certyfikując swoje produkty wg tych systemów w ramach łańcucha dostaw (chain of custody), wspiera zrównoważoną gospodarkę leśną.